Bemels Beste Boeren Bergloop 2011

2e Editie “Bemels beste” 3 juli 2011.

“Bemels beste” is een duidelijke tegenhanger van “Maastrichts mooiste”. In de Limburgse loperswereld wordt “Maastrichts Mooiste” ook wel verbasterd tot “Maastrichts duurste”. Bij Bemels beste heeft men wat het financieel aspect niet te klagen. Voor 5 Euro (ter plekke inschrijven 7,50 Euro) krijgt men een schitterend, verkeersvrij parcours voorgeschoteld. Koffie, vla en een leuk presentje na afloop behoren eveneens bij dit evenement. De organisatie had de weers-omstandigheden mee. Af en toe wat zon en een fris windje. Ideale loop omstandigheden op een juli dag. Er kwamen ruim 500 deelnemers opdagen, evenredig verdeeld over de twee afstanden (7.5 en 15 km). Zelf koos ik voor de 15 km.

Dit parcours voert over een vrij geaccidenteerd terrein met prachtige vergezichten. De wedstrijd is grotendeels onverhard, maar goed te lopen met normale wegschoenen. De start (tevens finish) was een stukje naar voren gelegd ten op zichte van vorig jaar. Dit maakt het parcours zo’n 300 meter langer. Maar niemand loopt hier voor een persoonlijk record op de 15 km. De eerste 6 kilometers voeren je geleidelijk naar het hoogste punt van het parcours. Na de Mont Blanc cross van de vorige week waren die hoogtemeters voor mij nauwelijks voelbaar. Het gaat naar mijn gevoel dan ook vrij snel, ondanks dat ik de gestalte van Hans Martens snel uit beeld zie verdwijnen.

Na 7 km voert de route door een koeienstal. Enigszins bizar. Ik beantwoord het boegeroep van de zijkant met een lichte versnelling bergaf. Ik blijf dan ook buiten schot van het groepje met Inge van Bergen en Wil Goessens. De pittigste klim zit tussen 10 en 11 km. Hier is het dan ook flink aanpoten om de 45 hoogtemeters op een korte tijd te overwinnen. Puffend en hijgend kom ik boven. Ik werp boven aan de klim nog even een blik over mijn schouder en zie de de ranke gestalte van superveteraan Jan Schwanen uit het niets verschijnen. Dat wordt nog pittig dalen om die van het lijf te houden.

De afdaling is zo’n 3 km lang en voert voor het grootste gedeelte over smalle veldwegen. De drinkposten zijn ruim voorzien en ik maak dan ook nog gebruik van een bekertje water op de 12 km. Ik giet de helft van het bekertje over mijn hoofd voor de nodige verkoeling. De laatste kilometer gaat lichtelijk omhoog. Door de vermoeidheid voelt deze laatste kilometer dan ook niet echt comfortabel aan. Ik bereik de finish in 1 uur en 5 minuten. 1.5 minuut sneller dan vorig jaar. Ik weet nog voor Jan te finishen dankzij een snelle afdaling. Het stuk rijstevla en het bekertje koffie smaken uitstekend na afloop. De organisatie van Bemels beste mag weer terugkijken op een uiterst geslaagde versie 2011. Ik kom hier volgend jaar weer terug. 

Roel Hendriks

Website Bemels Beste