MudSweatTrails - Het platform van en voor trailrunners in de Benelux

Het platform voor Nederlandstalige trailrunners met actueel nieuws, know-how, reviews, trail events en de meest complete trailkalender

MudSweatTrails op InstagramVolg MudSweatTrails via TwitterMudSweatTrails op FaceBooke-mail MudSweatTrailsdoorzoek mudsweattrails.nl

Dutch Runners - partner van MudSweatTrails

In the Spotlight


Ortovox Civetta

 

 

Sponsors

Raspaardjes op de Hoge Veluwe WoestijnTrail 2013

afbeelding van fastfokkie

(Iets later dan gepland - door de vele wedstrijden en trails - dan toch een verslag -). Al weken gonst het om me heen; de Hoge Veluwe Trail. Weer een debuut in trailland Nederland. Eigenlijk zijn de mogelijkheden onbegrensd. Ik bof maar dat ik via mijn sport alle mooie paadjes van Nederland bewandel, weg van de snelweg. Zoals ik zelf op Facebook opmerk: ‘Heerlijk 37k oprennen met de hertjes!’

Direct na de start een reality check. Zand. Veel zand. Eigenlijk laten de eerste 7k’s zich kenmerken als woestijn. Dit had ik effe niet helemaal voorzien. Na honderden wedstrijden verdiep ik me tegenwoordig niet zo in het parcours, ga er open in en laat het avontuur over me heen komen. Komt ook door een partner en een loopmaat die alles altijd tot in de details uitzoeken. Makkelijk. Niet lui, voordat de lezer dat invult. Ik zou het eerder avontuurlijk willen noemen. We gaan fijn een stukkie rennen en ik zie wel wat de trail mij brengt.

Zand dus in dit geval. Op zich niet zo erg als je als loopdroom de Marathon des Sables (marathon van het zand) op je bucketlist hebt staan. Ik heb echter globaal een kaartje gezien dat zich liet kenmerken als groene vlek en dus verwacht ik bos. Vandaar ook mijn keuze om zonnebril en camlback thuis te laten. De bomen zullen mij beschutting geven. Niets is minder waar. Nog geen vijf minuten na de start dwaal ik – paralend van het zweet en met klopende kop – over open zandvlakten. Welke gek heeft dit verzonnen!? Als ik Jeroen Krosse bij een oversteek ontwaar, grom ik hem toe: ‘ Als jij dit hebt verzonnen, draai ik je nek om bij de finish!’ Een schaterlach valt mij ten deel ‘Loopze Fast Fokkie!’ Marc Weening is niet minder subtiel na de finish: ‘Hoe was het? Oh, geef maar geen antwoord, aan je holle ogen zie ik dat je helemaal naar de kloten bent! Dat doet me goed!’ En daar moet je het dan maar mee doen…

Feit is dat de heren er weer in geslaagd zijn een waanzinnig parcours neer te leggen. Om je trail (five)fingers bij af te likken.

Het begint al bij de start als trailmaster Robin Kinsbergen in de laatste minuut subtiel opmerkt: ‘Dames en Heren, wij hebben goed nieuws! Op het laatste moment zijn er nog enkele paden opengesteld waardoor wij u het verheugende nieuws kunnen brengen dat de trail niet 37, maar 38,5 k is vandaag. Voor hetzelfde geld!’ Zijn bericht wordt in de voorste gelederen met luid gejuich gehonoreerd. Marc Weening merkt later op Facebook op: ‘Benieuwd bij welke afstand er niet meer gejuicht wordt…?’ Ik grijns om de relaxte houding van de massa: ‘Wij gaan dit trailtje ronden, of ie nu 37 of 38,5k is’. Ik zou eenzelfde bericht niet tijdens een wegwedstrijd willen brengen. Noem het incrowd, relaxte hippierunners, trailsfeer, whatever… Feit blijft: hier staan getrainde atleten, liefhebbers en … dat is kicken!

De 2e opmerking die Robin maakt is het verzoek niet buiten de paden te lopen en de mosruggen op te zoeken. Of dit altijd is gehonoreerd laat ik in het midden. Feit is dat de verleiding aanwezig is om buiten het zand te gaan. Ik voel hem althans, maar met de woorden van Robin in het achterhoofd, geef ik er niet aan toe. Ik blijf op het mulle middenpad of in de tracks. Het kost me ongetwijfeld enkele stekken. Lekker belangrijk.

Prachtig dat natuurorganisaties hieraan meewerken. Wat is het gevolg? In de 2e kilometer verliest iemand een Fries vlaggetje. Mijn voorganger bukt onmiddellijk, raapt subtiel op in volle galop en brult: ‘Blij dat het niks zwaarders is haha! Ik brul toe: ‘Dat doe jij handig! Jarenlange ervaring komt samen!’

Bij de start zit ik mooi voorin. Gelukkig maar, want direct na de start volgt meteen zo’n beetje het smalste stukje single trail van de hele route. Niet zo handig en als ik al iets zou kunnen aanmerken op deze trail dan is het dit. Ik hoor ook gemor van loopmaten. Het belooft wel meteen veel voor de rest van de paden.

Daarna opent zich zoals opgemerkt 7k weidsheid en zand. Hoge Veluwe woestijntrail is hier een terechte benaming. Een en ander maakt het zwaarder dan menigeen zich wellicht had voorgesteld. Een dame naast me heeft een piepje in haar schoen als ze landt. Schertsend merkt ze op: ‘Dat is mijn heupgewricht…’ Later kom ik nog een kerel tegen die zijn enkel heeft verzwikt. Hij loopt de laatste kilometers in spurts van 400 meter om de pijn draaglijk te maken. Maar met een grote grijns: ’T is hier mooi man!’

De combi van zwaar zand bij aanvang en extra kilometers aan het einde doet van zich spreken. Ook ik voel ‘m zoals Marc Weening zeer terecht constateert, maar het gaat al weer beter dan de afgelopen weken met een 38,5 k in 3.59.08.

Ik besluit met de constatering dat deze trail me door de mooiste, ruigste plekjes van Nederland laat meanderen. Zanderige vlakten, bos, single tracks, complete stilte, herfstgebladerte en een verdwaalde paddenstoel met witte stippen. Eenmaal ren ik op met een loper in gelijk tenue en met dezelfde humor en een eerder geschreven gedicht valt me in.

Raspaardjes
Het is koud, windstil en kraakhelder.
Een mooie herfstavond, bladeren op de trail.
Een trainingsavond zoals zovele.
Maar toch, niet hetzelfde.

Een tijd niet geweest,
De blik van herkenning,
De eerste schreden in het bos.
Gretig, bijna kirrend.

Enkele gezichten waar ik mij op verheugde,
Raspaardjes, topatleten.
Lol, ontspannen, gelaten, genietend.
Trainen zoals training bedoeld is.

In draf in galop, trail na trail,
Het juiste ritme, kop-over-kop.
Kniehef, stevige armzwaai, Pop pop pop,
Raspaardjes in galop…

Dank aan de MST-boys voor weer een prachtig weekend in het herfstbos. Nog even en ik word emotioneel. Tot in de duinen volgende week.

Fast - emotioneel – Fokkie

Berichttype: 

Reacties

We nodigen je uit je reactie te posten of vraag te stellen. Op die manier kunnen we als community elkaar inspireren en van elkaar leren. De redactie heeft het recht kwetsende of zuiver commercieel geladen boodschappen van het forum te verwijderen.

Mijn Fries vlagje! Deze ben ik verloren; helaas heb ik dit niet bemerkt, want zoals bij alle trails geen afval en andere zaken in de natuur achterlaten. Ik ben onderweg nog wel gestop en 10m teruggelopen om een gevallen gelletje op te rapen. Helaas ben ik mijn vlagje kwijt. 

In Schoorl heb ik van Jeroen begrepen dat hij was gevonden en 'ergens' lag bij allerlei andere spullen. Het was niet geheel duidelijk waar dit dan was. Misschien komt mijn vlaggetje weer eens terug; dan kan ik deze volgend jaar weer aan de rugzak vast-knopen. Anders zit er niks anders op volgend jaar te investeren in een nieuwe.

Bob van der W

Dank voor dit leuke stuk over de hoge veluwe trail. Het is precies zoals ik het ook ervaren heb. Wie weet tot volgend jaar.

Hartelijke groet,

Marjolijn

afbeelding van Roman

Dat vlaggetje heb ik inderdaad opgeraapt en vervolgens heb ik er twee uur lang mee achter een onbekende man aangelopen. Helaas voor Bob (blijkt nu) liep hij te hard voor mij en heb ik hem niet kunnen inhalen. Uiteindelijk heb ik bij een van de fietspad-oversteken het vlaggetje in Marc's handen gedrukt.

Groeten Roman

Waardig geschreven FF, dankjewel hiervoor. Inderdaad de eerste 'opstopping' is een punt ter verbetering maar tot dusver deze editie echt niet anders in te delen. We gaan zoeken naar een alternatief voor editie 2014.

Sponsors

site: IanusWeb