Boekrecensie: Runner's High van Tim van der Veer

Gelukkig! Tim van der Veer kan goed schrijven, merk ik na het lezen van de eerste bladzijdes van het boek Runner’s High. Tim is een loper met een respectabele staat van dienst. Een marathonièn, die de loperij serieus neemt. En hij schrijft regelmatig voor Runner’s World.

Tim beschrijft in het boek hoe hij op enig moment in zijn bestaan als hardloper en marathonvreter geïnteresseerd raakt door wat zich aan ‘gene zijde’ van de marathonafstand afspeelt, de ultramarathon. Specifieker, hij vindt de Swiss Alpine Marathon, en dan de langste variant van deze Zwitserse trail, op zijn pad. Het aardige daarbij is dat hij in zijn voorbereidingen voor de wedstrijd in contact komt met twee Nepalese langeafstandlopers. Zij hebben veel ervaring met extreme loopjes op hoogte, maar weten nauwelijks hoe het is om hard over asfalt te lopen. De ontmoetingen tussen Tim en de Nepalezen zijn boeiend, bij vlagen emotioneel en zeer de moeite waard om te lezen. Het boek bouwt op naar een mooi en interessant hoogtepunt, het lopen van de SAM (K 78), waar naast Tim ook de twee Nepalezen aan deelnemen.

Tot zover is het een goed leesbaar boek, dat op een invoelbare manier de wederwaardigheden schetst van een loper die toewerkt naar een groots en spannend project en daarnaast en passant een bijzondere vriendschap sluit.

Helaas vlecht Tim door dit geslaagde verhaal heen een vraag, die tegenwoordig ieder zichzelf respecterende loopschrijver stelt: Waarom lopen lopers? Daar haalt de schrijver een aantal zaken, meningen en wijsheden van anderen bij. Mij persoonlijk interesseren die zaken en meningen niet zo, maar dat is vast een kwestie van smaak. Het levert in ieder geval wel een emotioneel verhaal op van een vrouw die loopt om zichzelf terug te vinden na enkele verschrikkelijke levenservaringen.

Voor mijn gevoel is het ‘waarom loop ik’ deel er een beetje aan de haren bijgesleept.Tim vindt ook niet echt een antwoord. Het is meer een soort situatie uit de vijfdelige trilogie (!) ‘Hitchhikers guide to the galaxy’, van jaren geleden, waarbij steeds het ‘antwoord op de ultieme vraag over het Leven, het Universum, en Alles’ terugkomt. Het antwoord op die vraag is het getal 42, maar wat de vraag nou inhoudt wordt nooit duidelijk.

Tim had zich natuurlijk kunnen beperken tot de vraag waarom Tim hardloopt. ‘Niemand begrijpt waarom ik hardloop’, schrijft Tim in het begin van het boek. Gevolgd door de zin: ‘Ik begrijp niet waarom ik hardloop.’ Twee zinnetjes, briljant. Ik had het daarbij gelaten, ware ik Tim.

Resumerend: Runner’s high is geschreven door een loper die sterk schrijft en die op een prettige wijze een mooie vriendschap en de beleving van een grootse uitdaging weet te schetsen. Het boek omschrijft op een bijna tastbare manier de overgang van de marathon naar een kleinere ultra. Precies het gebied dat veel andere lopers in Nederland momenteel doorlopen. Runner’s high is niet specifiek een boek over trail running, hoewel er in de K78 en het Nepal avontuur weinig asfalt voorkomt. En Runner’s high had wat mij betreft geen ‘avontuurlijk onderzoek naar de vraag waarom wij hardlopen’ (ondertitel) hoeven zijn.