Team Trail Nisramont 2012

Afgelopen weekend liepen Max Bemelmans en ik als team MudSweatTrails mee aan de Team Trail in Nisramont, georganiseerd door SportEvents.be. Hoe hebben wij deze Trail samen ervaren?

Een Team trail is een aparte discipline, want je kan niet voluit lopen, want er is meestal wel een krachtsverschil, bovendien zijn er meerdere onderdelen, waarin de een meer uitblinkt als de ander. Zo kan de een beter dalen als klimmen en moet je je daarin aanpassen. Doel is om een maat te vinden die het best bij je past. Hoe kom je daarachter?

Het kan zijn dat je al een keer een wedstrijd dicht bij elkaar of samen hebt gelopen, zoals Max en ik al vorig jaar tijdens de Trail de Fantomes en dit jaar bij de X-Trail des Ardennes deden in Luxemburg. We hebben toen echt samen opgelopen en met dat in het achterhoofd vroeg ik Max als teammaat voor deze Team Trail.

We kozen een opbouwende taktiek, zodat we eventueel in het 2^e deel van de Trail nog teams zouden kunnen inhalen. Uiteindelijk werden wij voornamelijk voorbij gestoken door 2 mixed teams (man en vrouw) en pakten wij maar 1 team terug, wat resulteerde in een mooie 10^e plek in deze Trail dat door de Belgische Trail Federatie werd gebombardeerd tot het Belgische kampioenschap Team Trail.

Na 3u08 kwamen we moe maar voldaan aan de finish en bleek de Garmin apparatuur exact 30km aan te geven, maar aangezien het erg nat/guur weer was tijdens de Trail kan dit weleens onnauwkeurig zijn geweest en dus gaan we uit van de 32km dat de organisatie als afstand presenteerde.

Tijdens de Trail zijn we echt vanalles tegengekomen wat je graag in een Trail terugziet. Mede door de vele regen vooraf, maar ook tijdens de Trail was het parcours loodzwaar en glad (soms zelfs gevaarlijk) geworden en was het voer voor de techneuten onder ons. Max en ik (maar volgens mij iedere deelnemer) hebben meerdere valpartijen meegemaakt, wat het soms wel erg leuk maakte, en daardoor waren we erg voorzichtig. Wellicht te voorzichtig. Ronnie Duinkerken en Rik Wolswinkel die tot halverwege op kop liepen beaamden dat. Zij verloren de koppositie op het technische stuk, waar de uiteindelijke winnaars volle bak durfden te dalen en zij voorzichtig daalden. Een voorsprong van 3minuten waren ze binnen enkele kilometers kwijt, waar nog bij komt dat Ronnie op een gladde brug onderuit ging en bijna moest opgeven. Ze werden uiteindelijk toch knap 3^e.

Halverwege besloten Max en ik om vooral te genieten van het schitterende parcours, maar wat maakte dit parcours zo schitterend? Wim de Doncker die het parcours heeft uitgestippeld heeft in 32km alles verpakt dat de Ardennen zo mooi maakt. Steile afdalingen door bossen waar geen pad te vinden is, mooie beekpassages (alhoewel Wim aangaf dat er geen waterpassage zou zijn), plots opduikende kleine bruggetjes gevolgd door een pad tussen varenstruiken, waar het pad nauwelijks nog te zien was, lange mooie klimmen, technische single-Trails waar handen en voeten gebruikt dienen te worden en klimmen waar het soms zo glad was dat je gewoon 2 meter teruggleed en je via een andere weg omhoog moest zien te komen.

Handen en voeten werk dus. Maar ik heb hiervan genoten. Dit kan je in Nederland niet simuleren, deels ook omdat het niet toegestaan is. Ik heb nu mijn verhaal verteld, maar ik heb Max een aantal vragen gesteld aan de hand van onze Trail ervaring en hieronder zijn zijn antwoorden hierop:

P: Waarin verschilt qua beleving een team trail ten opzichte van een individuele Trail?

M: Doordat je steeds bij elkaar loopt maak je bijvoorbeeld ook van dichtbij mee hoe een ander (je teamgenoot) het parcours ervaart, omdat je dezelfde beleving deelt op hetzelfde stuk parcours op hetzelfde moment.

P: Heb je een moment gehad dat je je minder voelde en hebt geforceerd om bij de ander te blijven?

M: Ja, onderweg is er wel eens een moment dat het minder loopt, maar de laatste 2 kilometer vielen me het zwaarst. Nadat we een erg steil stuk omhoog moesten klauteren waren mijn kuiten volgelopen. Het parcours bleef vervolgens nog vals plat omhoog gaan, hier liep Patrick wat meters vooruit en moest ik alle zeilen bij zetten richting hem en finish.

Als je overigens teveel of steeds moet forceren om bij de ander te blijven dan is dit een teken dat de lopers niet bij elkaar passen en kan beter worden gezocht naar andere teammaat.

P: Was deze Trail goed te lopen zonder Trailschoenen en welke schoenen heb je gedragen?

M: Door de natte weerstomstandigheden lag er veel modder en was het op veel gedeeltes glad. De trail was hierdoor zeker niet goed te belopen zonder Trailschoenen. Maar ook bij droge omstandigheden is het verstandiger te lopen met trailschoenen. Ze bieden meer grip en en zijn veel steviger. Zelf liep Ik deze trail met de Salomon Speedcross 2

P: Hoe vond je het parcours, voldoende afwisseling en uitdagend?

M: Het parcours was onderverdeeld in twee lussen, een fysiek zware lus van 25 km met veel hoogtemeters en een technische lus van 6 km over zeer moeilijk begaanbaar terrein met weinig hoogtemeters.

De route had veel verschillende elementen: single trails, bredere bospaden, steile afdalingen en gedeeltes langs de oevers van de rivier de l’Ourthe.

Jammer vond ik dat we soms terug op het parcours kwamen waar we al eerder in tegenstelde richting hadden gelopen.

P: Was de route goed uitgezet en waren er verbeterpunten voor de organisatie?

M: De route was prima uitgezet met kalkpijlen (door de vele regen helaas nauwelijk meer zichtbaar) en vooral met rood-witte linten. Hier zie ik dan ook geen noodzaak voor verbetering, de route was goed te volgen.

P: Was je goed voorbereid qua verzorging en wat had je meegenomen onderweg? (De organisatie voorzag in 2 verzorgingsposten en op 3 uur kan dat te weinig zijn)

M: Vooraf had ik nog even getwijfeld om mijn rugzak met bidons mee te nemen, maar onderweg was ik er blij mee. Voor de start nam ik een chocoladebroodje en voor onderweg had ik 1,2 liter sportdrank meegenomen, 2 sportrepen en 1 gel. De drank en repen zijn volledig opgeraakt.

P: Zou je deze Trail anderen aanbevelen?

M: Ja, het is erg leuk om samen met een ander te lopen en samen momenten te delen. Bovendien is het een fantastisch uitgezette route door een prima organisatie, die ook na afloop de deelnemers voorziet van drank, muziek en burgers.

Een team trail is een aparte discipline die niet veel voorkomt, maar wel gebruikelijk is bij de TransAlpineRun, waar men in 8 dagen samen de Alpen moet doorkruisen. Deze team Trails in de Ardennen zijn daarom uitermate geschikt om je als team te trainen op deze TransAlpineRun, je leert elkaars zwakten kennen en kan daarvan leren als je de Alpen in trekt. Wat ons betreft een ideale voorbereiding dus.

Lees het verslag van Ronnie Duinkerken op DutchRoadRunners