Trail des Hautes Fagnes 2012, die moet je gewoon doen! (RR)

Constateer ik na mijn eerste trail marathon dat deze (Maratoia Galarleiz) een maatje te groot is. Na 29 september trek ik een andere conclusie. Trail des Hautes Fagnes past een stuk beter! Over deze trail moet je eigenlijk niet lezen…je moet hem gewoon doen! Daar de volgende editie nog even op zich laat wachten toch maar even een stukje.

Investeren. Dat is wat moet gebeuren na Galarleiz. Investeren in ervaring, kennis, materiaal.

Ervaring opdoen is ’n uitdaging als je in Bergen op Zoom woont. Al doet de naam anders vermoeden....van de hoogte verschillen moeten trailers het hier niet hebben. Wel is er veel anders moois. De bosrijke omgeving van de Brabantse Wal heeft modderige ruiterpaden, sompige weilanden, mountainbikeroutes met pittige kuitenbijters en rulle zandvlakten. De hoogtemeters worden elders gemaakt. Binnen een straal van 2 ½  uur is veel lol te beleven!

Kennis...tsja. Hoe leer je efficient klimmen, steil dalen. Vooral door te oefenen! Maar er is meer. Verslagen van trailrunners, You Tube-filmpjes en de trailcursus van MST.  Met 2 loopmaatjes rijd ik naar de MST-trailclinic in Gulpen. Ruim twintig enthousiastelingen absorberen gedurende 1 ½ uur  tips en trucs van de cracks. De volgende 1 ½ uur proberen we deze uit in de Limburgse heuvels, desgewenst op (demonstratie)schoenen. Stijgen,  dalen, route zoeken, alles wordt geoefend. Afgesloten met  een flink stuk Limburgs vlaai. De schoenen gaan, voor ’n zacht prijsje, mee naar huis.

De investeringen zijn gedaan. Hoe pakt dat uit in de Hoge Venen?

953 lopers vinden de weg naar Xhoffraix. Een gehucht in de buurt van Malmedy. Voor de 6^de keer startplaats voor de Trail des Hautes Fagnes. Voorinschrijven kost 5 euro, ter plekke betaal je 2 euro meer.  De bossen zijn , zo goed als, gratis voor iedereen. Het parcours gaat door de valei van Bayehon,  over de Crêtes de la Warche en Crêtes de Bernister, langs Ferme Libert, door Vallée du Tros Marêts, langs de rand van de Hoge Venen maar er ook dwars overheen. De korte trail telt 18 kilometers. Deelnemers aan de lange trail genieten 20 km langer. Ik ga voor het lange genieten. Het belooft een prachtige dag te worden in een schitterend natuurgebied.

Een korte, onverstaanbare toespraak gaat vooraf aan het startschot. Kort over het asfalt van Xhorfaix. Dan snel naar de bossen. Het loperspeloton is  groter dan de snel kleiner wordende paadjes aankunnen. Na het eerste bruggetje direct een steil klimmetje. Filevorming in de Ardennen! Maar het geeft niet. Iedereen geniet. Even op adem komen. Ik schuifel rustig op de eerste uitdaging af.

Klimtip MST: Korte pasjes, armen soepel meebewegen, romp aanpassen aan hellinghoek, ritme vinden...Het lukt gelijk al niet. Grote passen om de door wortelstronken gevormde treden op te klauteren. Niks souplesse, niks ritme...gewoon boven zien te komen. Kort maar heftig. De trent lijkt gezet.

Voorbereidingstip MST: Bestudeer het hoogteprofiel. De eerste 17 km bestaan uit op en neertjes. Het stijgen en dalen zit in mijn hoofd. De lengtes, de percentages. Energie en kracht kan ik hierdoor goed verdelen. Mijn aandacht richt ik op de omgeving en de paden. Het parcours is prachtig, soms best spannend. Kleine paadjes met hoog struikelrisico traverseren langs behoorlijk steile hellingen. Dat doet denken aan een kinderjengel: Als je van het pad (de trap) afglijdt ben je gauw beneden! Niet doen als dat niet de bedoeling is! Lang leve de volgende tip.

Materiaaltip MST: Zorg voor een stevige, stabiele schoen met voldoende grip. Mijn demoschoentjes (Salomon Wings 2) verdienen mijn vertrouwen. Ik ervaar de grip en stabiliteit en vergroot mijn lefmarges. Zowel naar boven als naar beneden. Dit is gaaf... ’ t gaat echt wat beter! Niet overmoedig worden. Heel blijven is het belangrijkste. Het vertrouwen groeit verder bij de aanblik van glibberende medetrailers. Maar, zoals dat hoort, volgt na een struikel- of glijpartij (bijna) altijd een: Ca va???

En daarmee komen we aan bij MST’s belangrijkste trailcode : Zorg voor elkaar. Een alom gerespecteerde regel onder trailers die voor het grote genieten gaan. Na 15 km ervaar ik ‘m zelf.  Een hele steile afdaling. Er ligt een touw ...voor het klimmen, voor het dalen? Ik weet het niet en kan de truc niet afkijken want ik ben even alleen. Ik gok op remmende werking van bomen. ‘ t Gaat, niet handig, niet soepel, maar ’ t gaat. Dan zie ik hoe ’t moet. Een paar geroutineerde trailers pakken het touw en dalen achterstevoren (!) af. Mijn verbaasde blik is mogelijk geinterpreteerd als een hulpeloze. En daar reageren trailers op! Met een “ Komt u maar mevrouw” reikt een galante Belg mij de hand. Hierdoor kan de afstand tussen boom en touw net overbrugd worden.  Prachtig gebaar, geweldige techniek! Soepel, handig en tevreden sta ik vervolgens snel beneden. Wat is trailen toch leuk!

Voorbereidingstip 2  van MST : breng de verversingsposten in kaart. Na dit spannende avontuur kan het bidonnetje leeg. De tweede verversingspost komt snel. Bij trails lijken dat lopende buffetten. Midden in de bossen. Een service  verleend door supervriendelijke vrijwilligers. Hun belangsrijkste taak van de dag lijkt de trailers te verwennen! Die verwennerij onderga ik graag!

Het eerste deel van het parcours bestaat vooral uit op en neer door bossen. Soms loof, soms dennen.  Soms ook langs kaalslag maar zelfs dat heeft z’n charme. Het weer blijft fantastisch, het zonnetje schijnt, de natuur ruikt heerlijk. Deze trail is een groot cadeau!   

De tweede helft begint met een lange geleidelijke klim naar het hoge veen gebied. Minder steil betekent hier niet gemakkelijker. Boomwortels en sompig veen zorgen daar wel voor. Daar waar het veen onbegaanbaar is rennen we over vlonders. Het is schitterend! Water stroomt overal. De grassen kleuren in herfsttinten. De uitzichten zijn weids. De laatste verversingspost op 30 km is gepasseerd. Bij een marathon staat op deze afstand de man met de hamer. Hier hooguit een piepklein kaboutertje op een van de vele padestoelen. Te klein om een echte dreun uit te delen. Vandaag constateer ik met spijt dat er nog maar 8 km is te gaan. Het gaat nog steeds lekker! Vanaf hier vooral licht dalend. Nog redelijk soepeltjes, alles onder controle zoals dat in de Limburgse heuvels is geleerd.

Nog twee korte klimmetjes tussen mij en de speaker die achter de heuvels schalt.  En ook bij deze trail weer een venijn in het staartje. Nog twee keer het lichaam aanpassen aan  de hellingshoek, korte pasjes, armen soepel, schouders laag. Na ruim 5 uur passeer ik super tevreden de finishlijn. Wat een geweldige trail!

Mark, Patrick, MST...bedankt voor de leerzame en gezellige trailclinic.

En tot slot....zet 28 september maar alvast op je traillijst voor 2013! Ben je het met me eens? Over de Trail des Hautes Fagnes moet je niet lezen...die moet je gewoon doen!

Maroula Imkamp

Lees ook Trail des Hautes Fagnes - Heaven or Hell?

Website Trail des Hautes Fagnes