Zugspitze UltraTrail 2012

Vorig jaar in September liep ik mijn allereerste trailrun in de Ardennen en was meteen verkocht. De joggings op asfalt werd ik stilaan een beetje beu en was dus toe aan iets anders. Schitterend, lopen in de natuur, verre zichten, klimmetjes, pittige afdalingen,...zelfs een trailrun in februari bij -15°C, was meer dan de moeite waard. In maart besloot ik samen met mijn man ons in te schrijven voor de Ultratrail Zugspitze. Hij zou de 100km lopen en ik de 70km. Een maand voor vertrek moest ik afrekenen met een ontsteking aan de knie. Niet de ideale voorbereiding dus. Maar goed, ik zou ervoor gaan.

9u00 ‘s morgens: met 400 deelnemers aan de start. Alle rugzakken worden gecontroleerd of het verplichte materiaal aanwezig is: regenjas, handschoenen, muts, noodfluitje, reddingsdeken, gsm,...alles moet mee. Het belooft een warme dag te worden. De toplopers nemen direct een blitse start, ikzelf heb me voorgenomen alles op eigen tempo te lopen en vooral te genieten. Mijn fototoestel was nooit veraf.

We beginnen met een lange maar rustige klim tot aan de eerste bevoorrading. Ik passeer reeds een runner die met verzwikte enkel wordt afgevoerd. Dat is snel, maar met de vele boomwortels en stenen is het altijd uitkijken geblazen.

Onze eerste top gaat naar 2050meter hoog, hier is het lekker koel maar er ligt ook nog veel sneeuw. In de afdaling glij ik zo'n 30meter op mijn achterste in de sneeuw naar beneden. Zwaar maar fantastisch mooi. Eenmaal terug beneden op 700meter moeten we zo'n 20km "plat lopen'. Het is zeer warm, 26°C en na km 35, kom ik dat mannetje met de hamer tegen. Doorbijten!

Aan de volgende bevoorrading neem ik een pauze van 10minuten: verse kousen aandoen en wat eten. De bevoorradingen zijn uitstekend, pasta, soep, boterhammen, zelfs een lekkere cappucino. Ik kan er weer tegenaan. Nog 20km te gaan. Ik zit nu op 800meter hoogte en moet de laatste klim doen naar 2048meter en dan helemaal terug naar beneden tot aan de finish. De beklimming is loodzwaar, dit is het punt waar velen hebben opgegeven (in totaal ongeveer 1/4 van alle starters). Hier moet je echt mentaal sterk staan, ik nam geregeld een korte pauze en nam daarbij enkele foto's, genieten en rusten tegelijk. Op de top was een echt kippevel moment: een reusachtige rotswand aan de ene kant, daarnaast een schitterende ondergaande zon. Dit moment vergeet ik nooit meer.

De laatste afdaling was heel zwaar, de nacht was ingevallen en het parcours was rotsachtig en zeer glad door de kleine stroompjes. Het laatste stuk liepen we door het dorp waar vele supporters ons stonden op te wachten met fakkels en luid applaus! Moe maar zeer voldaan aan de finish na bijna 14uur lopen!! Je moet hierbij rekening houden dat door de zeer steile en lange beklimmingen er veel gestapt moet worden.

Mijn uitrusting: Pearl izumi trailrun schoenen, rugzak van decathlon, energie gels en repen van Overstim.

Uitslagen op website van Plan-B en meer foto's hier

Zeker voor herhaling vatbaar!!

Sportieve groeten,

Sandra Andries

Lees ook het verslag van de 1e editie van de Zugspitze UltraTrail 2011 door Roman Packbier