Cross du Mont-Blanc 2011

Cross du Mont-Blanc 25 juni 2011

Het laatste weekend van juni staat in het Franse sport dorpje Chamonix in het teken van trailrunning. Op zondag is de hoofdloop: de marathon du Mont-Blanc (2500 hoogtemeters), en zaterdag is de Cross du Mont-Blanc (23 km met 1450 hoogtemeters).

Nieuw dit jaar is de ‘verticale kilometer’ op vrijdag. Binnen van 2 km wordt via korte haarspeldbochten maar liefst 1000 hoogtemeters gemaakt. Verder is er in het weekend ook nog een 10 km en een mini-cross.

Samen met Patrick Franken, Maurice Paulussen, Hans Martens en Roel Hendriks vertrek ik op donderdagochtend richting Chamonix om deel te nemen aan de Cross du Mont-Blanc. De reis verliep regenachtig, maar vlot. We verbleven deze dagen in een knus houten chalet, gelegen op een kleine camping in Chamonix. Na het uitpakken, het avondmaal en het doen van boodschappen was deze dag vlug voorbij gegaan.

De weersvoorspellingen voor de komende dagen waren zonnig en warm. Op vrijdag was het zo’n 16-18 graden. Om de benen te strekken en alvast in de sferen te komen lopen we in de ochtend een stukje van het parcours. Hierna gaan we naar de sporthal om onze startnummers af te halen. Hiervoor is het overleggen van je geldig identiteitsbewijs noodzakelijk. Vervolgens krijgen we allen een Salomon-drinkbeker, een functioneel t-shirt, een tombola ticket en een grote zak voor onze kleding. De chip is verwerkt in het startnummer. Jammer is dat het t-shirt dezelfde kleur heeft als vorig jaar en slechts de kleur van het logo en van de Salomon letters is gewijzigd. Over de drinkbeker bestaat ook onduidelijkheid. Het zal toch niet zo zijn dat we de beker moeten meenemen om drinken te kunnen krijgen bij de verzorgingsposten?

Rondlopend door Chamonix zijn de deelnemers aan de diverse onderdelen van dit weekend door hun kledij duidelijk te onderscheiden van de touristen. Het stadje met z’n vele (berg)sport winkels ligt prachtig tussen de bergen, aan de voet van de Mont-Blanc. De voor diverse watersporten bruikbare Arve rivier deelt het stadje in een zuidelijk en noordelijk deel.

We gaan een sportwinkel in en kopen er wat speciale trailsokken en nog wat gelletjes voor onderweg. Maurice en ik proberen de Salomon Speedcross 2 schoen en zijn direct erg enthousiast. Het is een lichte schoen met een heerlijke pasvorm, geschikt voor modderige en rotsige ondergronden. Wellicht tegen sommige principes in besluiten we de niet ingelopen nieuwe trailschoen de dag erna tijdens de wedstrijd aan te doen.

Met een cabinelift gaan we deze middag nog naar de top van de Aiguille du Midi op ruim 3800 meter hoogte. Wat we daar zien is erg indrukwekkend: prachtig besneeuwde bergtoppen uitkomend boven de wolken en mooie vergezichten. Als we een trap oplopen merken we aan onze ademhaling dat er op deze hoogte minder zuurstof is. We nemen veel foto’s en genieten van hetgeen we zien.

Vanuit het centrum start in de namiddag de verticale kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van maar liefst 50%! Dit sky-running evenement is een zeer uitdagend openingsevenement van het weekend. Het ziet er loodzwaar uit.

De dag van de cross staan we om 6.00 uur op en gaan we na een klein ontbijt te voet richting de start. We doen er langer over dan gedacht en arriveren er pas rond 8.15 uur. We hebben nog slechts een kwartiertje om onze kleding in de daarvoor bestemde zakken te doen, de zakken in te leveren en wat warm te lopen.

Om 8.30 uur starten we op een groot grasveld achter de tennisbanen in Chamonix. De route van de Cross maakt een U-vorm met als keerpunt het dorpje Argentière. De eerste 12 kilometer van de cross zijn relatief het makkelijkst. We lopen richting Argentière en maken ruim 500 hoogtemeters. Onderweg lopen we onder een tunneltje, over een brug en over graspaden. Alleen bij het doorkruisen van twee dorpjes lopen we op asfalt. Na een met boomstronken gevulde helling volgt een lange heerlijke afdaling op een single-trail. Alleen op dit gedeelte van de cross kan wat snelheid worden gemaakt. Aangekomen bij de eerste drankpost op Tre-Le-Champ moeten de benen nog redelijk goed voelen. Er volgt immers het zware deel van de cross. Gelukkig staan er zoals verwacht plastic bekertjes met sportdrank, water en cola en is de uitgereikte Salomon beker niet noodzakelijk. Waarvoor dient hij dan?

Na de drankpost wordt het parcours erg technisch, zo volgt er een licht stijgend pad met rotsige stenen. Het is tussen de keien zoeken naar de ideale lijn. Als we steile rotsige afdalingen ingaan ben ik blij met de schoenkeuze. Ze geven me zelfvertrouwen en bescherming als ik een aantal keer van vermoeidheid tegen een steen aan trap. In dergelijke afdalingen is concentratie van groot belang om een lelijke valpartij te voorkomen. Vervolgens zijn de rotshellingen zo steil dat er wat betreft de snelheid geen verschil meer is tussen wandelen en hardlopen. De klim tussen de 15 en de 18 kilometer is naast de laatste 2 kilometer het zwaarste deel van de cross. Als we de tweede drankpost bij La Flegère bereiken hebben we 500 hoogtemeters overbrugd in slechts 6 km. Na de drankpost volgt een korte, maar erg steile trap omlaag. De treden zijn smal en rustig via de leuning dalen is noodzakelijk. Als we vervolgens op de bergranden lopen kunnen we prachtige vergezichten zien. We passeren een watervalletje en lopen over een houten bruggetje op weg naar de zware laatste twee kilometers van de cross. De technisch moeilijke ondergrond belemmert me om optimaal te genieten van de omgeving. De benen zijn zwaar en het is oppassen geblazen. Teveel naar links of rechts kijken kan een valpartij veroorzaken.

Als we de laatste kilometer ingaan horen en zien we de finish op Planpraz op ruim 2000 meter hoogte. Weinig lopers presteren het tijdens de laatste kilometer niet te wandelen. Door de haarspeldbochten, de vermoeidheid en de extreem lage snelheid is het gevoelsmatig een lange kilometer. Het is op de tanden bijten!

Na de finish wordt het doel van de Salomon-beker duidelijk. Door het afgeven van de beker ontvangt de liefhebber de beker gevuld met heerlijk getapt bier terug. Wat een genot op 2000 meter hoogte bij 26 graden! Ook de kledingtas ligt nabij en de uitslag is ter plekke direct zichtbaar. We genieten en praten na over het verloop van de wedstrijd. Tot slot gaan met de gondellift omlaag om te genieten van de heerlijke buffetlunch voor alle deelnemers in de sporthal.

We zijn onder de indruk van de goede organisatie van de cross en we verheugen ons op de dvd met sfeerbeelden die over enig tijd aan elke deelnemer wordt toegezonden!

Uitslagen cross du Mont-Blanc

Lees meer verslagen door Max Bemelmans

Ook meegelopen in Chamonix, laat een bericht achter op ons forum