Bullshit natuurlijk, maar dat soort excuses kwamen afgelopen zondag wel even in me naar boven. Tja, hoe verwerk je een sportieve teleurstelling? Met de staart tussen mijn benen stapte ik uit de trail die ik zo graag tot een goed einde had willen brengen. De Veluwezoomtrail is uniek in Nederland: een schitterende route door m’n voormalige ‘achtertuin’ en een van mijn geliefde trainingsgebieden. Ik was er klaar voor, zeiden mijn lichaam en mijn trainingsschema me.

Deze trail werd echter een slachting, een veldslag, een martelgang. Het percentage uitvallers was hoog: 35%. En naast het aantal DNF’s zullen er ook nog eens de nodige DNS-jes zijn geweest. De combinatie temperatuur en ‘zuigende grond’ zal de slagveldfactor ongetwijfeld hebben verhoogd. Snelheid aanpassen aan de omstandigheden was de enige juiste oplossing. En uitstappen ook, toen ik het echt niet meer op kon brengen. Eigenlijk is stoppen een kunst op zich (mits incidenteel beoefend). Op de achtergrond speelt verder ook dat ik me niet wilde forceren in de aanloop naar de TAR . Ben ik toch weer een excuus aan het zoeken: De VZT was zondag sterker dan ik. Zo! Dat is eruit!!
Na de DNF de rouw. Dat hoort erbij. En dan gewoon weer lekker verder.
Jan Strijker en zijn mensen verdienen wederom duizend punten voor dit evenement. Natuurmonumenten keek voor de tweede keer met Argusogen mee naar de organisatie. Ik hoor ze al denken: ‘Wat zijn dat dan – trailers? Als het maar geen gewoonte gaat worden… dat hardloopgebeuren door de bossen. We hebben al mountainbikers, nordic walkers en wandelaars!’
Natuurmonumenten zal nu toch ook wel inzien dat dit soort activiteiten, als ze goed georganiseerd worden, bijdragen aan een verantwoorde manier van natuurbeleving. Een bos met alleen maar een hek eromheen… daar gaat deze generatie geen lidmaatschap meer voor betalen. En trailers zijn prima volk om over ‘de vloer’ te hebben: ze hijgen wat, bewateren eens een boom,trappen hier en daar een teek plat, vloeken eens stevig, maar nemen hun afval zelf mee en ze zullen alleen schieten op wild met een camera. Hopelijk hebben ze dit zelf ook ingezien en kan dit evenement nog wat groeien!

Van de 102 finishers was ultratalent Bram van Rijswijk de snelste in 3 uur 44 minuten. Daarmee was hij 15 minuten langzamer dan de winnaar van vorig jaar. Elbert Voogt werd tweede in bijna zijn tijd van vorig jaar. De top vijf werd gecompleteerd door de sterk lopende Jeroen Machielsen (“vanaf 30 kilometer ben ik aan de goden overgeleverd”), de vaak op Canarische eilanden trailende Bas Koenders (die eerder dit jaar de Transvulcania liep) en Michel Buijck (die trainingskilometers aan het maken is op weg naar WK Ultra Trail in Connamara). Bij de dames komt Ilonka Betjes als eerste het bos uit na 4 uur 52 minuten. Op de voet gevolgd door Silvia Verhoeven (4 uur 53). Aan de rand van de Camping Jutberg worden de blommen door Jan overhandigd.


De volgende dag stond in de Gelderlander een mooi artikel over Bob Groeneweg (Bouwjaar 1941). Je bent zo jong als je je voelt. Bob meldde zich aan de finish in na 6 uur 11 minuten. Respect broeder!
De uitslagen van de VZT staan inmiddels online: http://www.veluwezoomtrail.nl/uitslagen/uitslagen.html
Er zijn veel schitterende foto’s gemaakt:
https://picasaweb.google.com/f.a.verheul/Veluwezoomtrail26Juni2011#
http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150225414349231.337825.369366399230
Verschillende blog verslagen:
Jeroen Machielsen
Dutch Road Runners:
Door: Marc Weening
site: IanusWeb
Reacties
De ene dag is de andere niet
Jammer - maar zo gaat dat soms met (lange afstand) lopen. Analyseren wat je kunt verbeteren en gaan voor je nieuwe doelen! Mooie foto's en dat zo weinig mensen finishen heeft ook wat heroisch.
Ook uitstappen is een mooie
Ook uitstappen is een mooie ervaring. Zonder teleurstelling geen euforie. Ik heb plaatsvervangend genoten van de overwinning van anderen.