MudSweatTrails - Het platform van en voor trailrunners in de Benelux

Het platform voor Nederlandstalige trailrunners met actueel nieuws, know-how, reviews, trail events en de meest complete trailkalender

MudSweatTrails op InstagramVolg MudSweatTrails via TwitterMudSweatTrails op FaceBooke-mail MudSweatTrailsdoorzoek mudsweattrails.nl

Dutch Runners - partner van MudSweatTrails

In the Spotlight


PETZL Reactik Plus

 

 

Sponsors

 

Mescherbergloop 2013 (RR)

afbeelding van Hans Jurriaans

Afgelopen zondag (16 december) liep ik de Mescherbergloop, een mooie loop in het uiterste zuiden van ons land. Eén van mijn zwagers, een verstandige man, hij loopt namelijk -laat ik het noemen- normale afstanden, en zag in de langste afstand  de 15 kilometer een mooie uitdaging. Ik hoefde dus alleen maar in de auto te stappen en mee te rijden naar Eijsden, waar start en finish waren. O ja, normale afstanden voor mij zijn: 10 km tot halve marathon en incidenteel een marathon met gepast respect voor de afstand. Hoe moest ik deze Mescherbergloop dan zien, aangezien ik tegenwoordig meer wedstrijden langer dan 42,2 km loop dan korter? Voorzichtig dacht ik aan het bijschaven van mijn snelheid, mijzelf bewust van het gevaar van onderschatting...

Bij de Mescherbergloop kun je kiezen uit de 15 km met het trappenpad van 180 treden en in totaal zo'n 300 hoogtemeters, de korte Bergloop over 10 km en de Start to Run 5 km, beide zonder het trappenpad. Het parcours gaat voornamelijk over onverharde wegen, aldus de website en uiteraard door het mooie Limburgse heuvelland. Voor velen wat wils leek mij. Ook bestudering van de foto's van de voorgaande editie beloofden een mooie uitdagende loop.

Om twee uur 's middags toen het startschot klonk stond ik eigenlijk net iets te bescheiden opgesteld. Geen probleem, want de eerste 400 meter gingen nog over asfalt en waren dus ook breed genoeg om flink wat mensen in te halen. Iets verder mochten we de eerste zompige wei in en ook daar was ruimte genoeg. Bovendien begon het al licht te stijgen en was dus het selectieproces begonnen! Over een lekker modderig landweggetje met hier en daar wat Limburgse klei ging het lange lint van lopers verder omhoog. De afdaling, deels over asfalt, nodigde uit tot snelheid maken en bracht ons in Mesch. Dat was een kort bezoekje, want we mochten meteen weer heuvelop het dorp verlaten. De afdaling die op deze klim volgde was weliswaar verhard, maar zeker trailwaardig. De wegverharding leek in ieder geval behoorlijk "antiek".

Na 20 minuten had ik zo de eerste vijf kilometer en 100 hoogtemeters in de benen en hoewel het nog niet zo voelde was dat voor mij toch best wel werken aan mijn snelheid. Tot dan was het parcours al heel afwisselend, maar het mooiste gedeelte stond op het punt te beginnen! Na weer een beklimmingkje volgde een mooie afdaling over een holle weg. Je waande je daar in het bos, maar als je Google Maps bestudeert zie je dat dicht achter de hoger liggende bomen weilanden en akkers zijn. Hierna volgde een stuk door het Eijsderbos met zo hier en daar al wat rijtjes traptreden. Zou dit al het trappenpad zijn? Nee, maar het ging wel heerlijk omhoog en omlaag door het bos en in de tweede 5 kilometer zaten een kleine 120 hoogtemeters verpakt.

Zo kwam ik na een kleine 42 min bij 10 kilometer, ik had alleen nog maar genoten, maar nog steeds geen trappenpad! Zou ik dan in de laatste vijf kilometer nog meer verval moeten incasseren? Wat het trappenpad betreft werd ik op mijn wenken bediend. Vlak na het 10 km punt stond er ineens meer publiek en iemand riep naar mij "Het trappenpad!" Waarop ik antwoordde "Dat is mooi". Halverwege het pad besloot ik het voorbeeld van de lopers voor mij te volgen en te gaan wandelen. Duwend op mijn knieën, zoals Thomas Dunkerbeck ook al eens beschreef. Zo bleef de snelheid er nog aardig in en bleven de krachten voor de laatste kilometers nog redelijk gespaard.

Nagenoeg direct na het trappenpad volgde een heerlijke afdaling nog steeds door het bos. Hier kon flink naar beneden geknald worden. Na twaalf kilometer volgde de laatste beklimming. Het door mij trailwaardig geachtte, verharde weggetje dat we in de beginfase af mochten dalen lag nu in de andere richting op de route. Bovenaan gekomen ging het nog een laatste sappig weitje op en hierna volgde een stukje bos met de zo karakterestieke löss. En aangezien de vijf kilometerlopers en de meeste 10 kilometerlopers hier al gepasseerd waren was het voor de 15 kilometergangers nog lekker glibberen en glijden. De laatste 400 meter waren dan nog glad asfalt, ideaal voor een eindsprint. Kwam ik hier immers niet om aan mijn snelheid te werken? Zo werden nog wat medestanders verschalkt en vooral van diegenen met een geboortejaar van rond 1990 deed me dat best wel goed! De laatste vijf kilometer met zo'n 90 hoogtemeters gingen in iets meer dan 21 minuten onder mijn voeten door. De eindsprint had het trappenpad ruimschoots gecompenseerd.

Concluderend kan ik zeggen dat hoewel het parcours nergens echt technisch werd het toch zeker selectief was en erg mooi. Zowel voor de beginnende als ervaren trailloper of de ervaren crosser (spikes even verruilen voor trailschoenen) heeft de Mescherbergloop voldoende te bieden. En met de 28e editie mogen we hier toch zeker stellen dat er sprake is van een "trailklassieker".

Berichttype: 

Reacties

We nodigen je uit je reactie te posten of vraag te stellen. Op die manier kunnen we als community elkaar inspireren en van elkaar leren. De redactie heeft het recht kwetsende of zuiver commercieel geladen boodschappen van het forum te verwijderen.

Als lokale matadoor kan ik je vertellen dat je de wedstrijd mooi hebt beschreven. Een echte klassieker inderdaad en een sympathieke organisatie in het uiterste puntje van Limburg!

 

Sponsors

site: IanusWeb