MudSweatTrails - Het platform van en voor trailrunners in de Benelux

Het platform voor Nederlandstalige trailrunners met actueel nieuws, know-how, reviews, trail events en de meest complete trailkalender

MudSweatTrails op InstagramVolg MudSweatTrails via TwitterMudSweatTrails op FaceBooke-mail MudSweatTrailsdoorzoek mudsweattrails.nl

Dutch Runners - partner van MudSweatTrails

In the Spotlight


Ortovox Civetta

 

 

Sponsors

Ecotrail Parijs 2013; de grote deceptie

afbeelding van fastfokkie

Vorig jaar liep ik de 50k op de Ecotrail in Parijs. Met de bus werd ik naar Versailles gebracht en daar startten we met 1.600 felgekleurde lopers richting de Eiffeltoren. Als ik na 6,5 uur zwoegen aankom onder de Eiffeltoren valt me een mager applaus ten deel. Deze stad is zo groot dat zelfs een ultraloop met 10.000 deelnemers, verdeeld over verschillende afstanden in het niet valt. Het decor is zo groots dat er wel héél wat moet gebeuren voordat de echte Parisiens op de been komen. Al met al viel het ietwat tegen dus.

Een parcours dat gekenmerkt wordt door bossen en paadjes die meanderend over hoogtelijnen zich een weg naar Parijs toewerken, soms een scherp dal overstekend met de nodige hoogtemeters. Na 39 kilometer val je letterlijk uit de bosjes en loop je ineens langs de Seine en werk je je over de boulevard, langs verkeer en kruisingen naar de Eiffeltoren toe. Eigenlijk staat er alleen de laatste 200 meter wat publiek. De vraag is waar je het dan allemaal voor doet, applaus en publiek? Nee, dat niet direct, maar met het decor in gedachten kun je er iets magnifieks van maken – om in Franse termen te blijven.

Na het omkleden stond ik voor de verlichte Eiffeltoren, in het donker. Toen opeens, uit het niets, doken de eerste lopers van de 80 kilometer op. Ze startten later dan de 50k, om 12 uur en finishen dus grotendeels in het donker. Er heerst een lichte paniek op de onwaarschijnlijk drukke kruising voor de Eiffeltoren, als de suppoosten de weg vrijmaken zodat deze eerste lopers kunnen oversteken tussen druk verkeer en honderden toeristen. Ze mogen vervolgens de eerste verdieping van de Eiffeltoren beklimmen, deels over rode lopers.

Kijk dat is toch effe anders! Daar doe je het voor. 79,5 kilometer hardlopen en dan tegen een verlichte Eiffeltoren op! Wazaaa! Dat wil ik ook! Enthousiast schrijf ik me in voor Ecotrail 2013 – de 80 km.

Na een lange busrit kom ik vrijdagavond aan in Parijs. We pakken de metro naar station Trocadero. Als we bovengronds komen, staat hij daar, verlicht en wel. De Eiffeltoren in volle glorie. Het bloed giert me door de aderen. Dat wordt knallen morgen. Man, heb ik er zin in! De adrenaline spuit me door de kop. Snel maken we de cliché foto’s waarbij ik met een vingertje de eerste verdieping van de Eiffeltoren aanwijs.

We haasten ons naar de tent voor het ophalen van onze startnummers. Als ik mijn felbegeerde nummer in handen heb, vraag ik de beste man of mijn lieftallige echtgenote me bovenin de Eiffeltoren kan zien finishen. Kan ik ergens een kaartje voor haar bemachtigen, of is er een speciaal toeschouwerarrangementje? De man knikt vriendelijk: ‘Er wordt niet gefinisht op de Eiffeltoren, parce-que on travaille’. Ofwel er worden werkzaamheden aan het trappenhuis verricht en je finisht op dezelfde plek als de 50k.

Daar sta ik met mijn bek vol tanden. Een jaar verheugd. Speciaal getraind. Een reis ondernomen. Geen Eiffeltoren.

Had men dat misschien niet even moeten melden, vraag ik de beste man, maar uiteraard weet hij verder van niets. Ik druip af met mijn nummer naar een hoekje waar ik het eens rustig op me laat inwerken. Ik sta echt even zonder tekst. Alle energie is verdwenen. Alsof je een ballon laat leeglopen; mijn doel is weg. Ik ben te afgestompt om er iets van te vinden. Ben ik nou gek? Ik verwonder me vaak over mensen en de domme dingen die ze doen, maar dit slaat echt alles. Een internationale wedstrijd waar mensen van heinde en verre op af komen en je verzuimd even expliciet te melden dat de Eiffeltoren er dit jaar niet in zit? Een mailtje, een opmerking bij de inschrijving?

Ik begin echt aan mijzelf te twijfelen en sla er terwijl ik dit tik alle nieuwsbrieven op na en tevens de website.

In de ‘Presentation’ op de website staat aan het einde een klein regeltje: ‘…We are really looking forwards to greeting you up to 1 o'clock in the morning on the Finish Line at the foot of the Eiffel Tower to present you with your Finisher gift…’

Als ik op de Homepage het nieuws aanklik staan er ongeveer 50 berichten. Ergens staat één bericht dat er op de homepage zo uitziet:

30/08/2012 17:10  Information - Trail 80km

In answer to questions asked since the opening of the registrations and like it is mentioned on our web site, the arrival of Trail 80km to the 1st floor of t.. >>

Pas als ik doorklik, staat er volgende: ‘…the Eiffel Tower will not certainly be possible in 2013. The Development company of the Eiffel Tower ( S.E.T.E) being committed in the complete repair of the platform of the 1st floor for long months, did not confirm to the organization the possibility of welcoming as years crossed, Trailers of the 80km in the 1st floor…’

Er staat dus één nieuwsbericht op de site en daar staat niet boven: ‘FINISH 80 DIT JAAR NIET OP EIFFELTOREN’. Het woordje NIET staat als 5e woord NA de doorklik.

Als ik echter de ‘Course’ aanklik, staat er volgende:

Km 0 Start of trail at Base Régionale de Loisirs de St Quentin-en-Yvelines (78).

Km 80 Arrival on the 1st floor of the Eiffel Tower.

Duidelijk is me dat de organisatie er niet mee te koop loopt dat de finish dit jaar niet boven is. Sterker nog: ze proberen het een beetje te verbergen.

Op 16 maart ga ik van start. Na 15 kilometer sta ik geparkeerd met kramp aan beide bovenbenen en vind ik het helemaal welletjes. Ik loop door tot ik op 20k in een dorpje terechtkom in the middle of nowhere. Ik dring me met mijn vuile baggerschoenen en dito kleding op aan een kerel in een busje-van-de-zaak die me afzet bij station Versailles. Vanaf daar rijd ik terug naar de Eiffeltoren en ben op tijd om vrouwlief te zien finishen op de 50k.

Ik realiseer me dat het moeilijk is om nu nog objectief naar de Ecotrail te kijken. Honderden vrijwilligers staan de hele dag voor je in de kou  en doen echt hun best. Na een wat teleurstellende deelname vorig jaar, een dito reactie van vrouwlief en 4 toiletten bij de start voor ongeveer 2.000 gretige atleten, ben ik klaar met de Ecotrail Paris.

Ik verheug me gigantisch op onze Hollandsche Koning van Spanje, de Duinentrail, de XTrails en de Veluwezoomtrail!

Berichttype: 

Reacties

We nodigen je uit je reactie te posten of vraag te stellen. Op die manier kunnen we als community elkaar inspireren en van elkaar leren. De redactie heeft het recht kwetsende of zuiver commercieel geladen boodschappen van het forum te verwijderen.

.... hetgeen maar weer eens aantoont hoe belangrijk het mentale deel van het loopverhaal is. wel zonde. duur grapje...

afbeelding van fastfokkie

mig; mee eens. Het is een Rotterdam marathon zonder finish op de Coolsingel, maar ergens in een nieuwbouwwijk in Alexanderpolder. Mentaal toch net effe anders. Duur grapje valt allega mee met een zwager in Parijs om te overnachten en een Eurolines-bus voor € 70 retour (tip voor andere trailers; duurt wel wat langer, maar kost niet veul). Ik denk overigens dat de organisatie mijn inschrijfgeld gaat terugstorten.

Jan Fokke Oosterhof alias Fast Fokkie

janfokkeoosterhof@outlook.comhttp://janfokkeoosterhof.nl/ | @janfokke

"Daar doe je het voor. 79,5 kilometer hardlopen en dan tegen een verlichte Eiffeltoren op!"

En ik maar denken dat je 80 km trail zou gaan lopen om van de trail zelf te genieten. En maakt het dan echt uit of je op de begane grond finisht of op de eerste verdieping? Nou ja, ik zal het juiste gevoel voor trailen wel missen ...

 

Tja, iedereen heeft zijn eigen manier van genieten. Zo heb ik afgelopen jaar tijdens de Röntgenlauf met open mond zitten kijken naar de enorme spoorbrug waar je onderdoor liep, waarbij ik het geluk had dat er net een trein overheen reed toen ik in de buurt kwam waardoor je pas echt beseft hoe immens groot dat bouwwerk is. Ook kwam je tijdens die loop regelmatig door kleine Duitse dorpjes vol met vakwerkhuizen, waarbij het waarschijnlijk de enige dag in het jaar is dat er iets in dat dorpje gebeurt en het hele dorp uitgelopen lijkt te zijn om aan de kant van het parcours te kijken, waarbij de jongsten hoopvol met een handje omhoog staan omdat ze graag een high-five van de passerende lopers willen ontvangen (hoewel dat voor mij meestal meer een low-five was). Het heeft absoluut niets met trails te maken, maar het zijn wel zeker zaken geweest waar ik onderweg echt van heb kunnen genieten.

Ik ben zelf nooit in Parijs geweest, en heb dus ook de Eiffeltoren nooit in het echt gezien, maar ik kan me zo voorstellen dat als ik daar in het donker wat mensen omhoog zou zien klimmen richting hun finish, dat ik dat ook zou willen. Ook dat heeft natuurlijk niets met trails te maken, maar moeten dingen per sé direct trailgerelateerd zijn om er als individu van te kunnen genieten?

Jammer van de loop;  paris is toch erg leuk,

Dat van die finish was ook op ultraplatform bekend http://forum.ultraplatform.nl/viewtopic.php?f=4&t=528

Het mentale aspect is enorm belangrijk (toch voor de meeste) en als de motivatie door welke domme of goede reden dan ook plots wegvalt, lukt het mentaal ook niet meer.

Zelf heb ik 2 maal in Parijs gelopen (de 50 en 80) en vind het ook welletjes. De laatste 10km zijn zeker niet de mooiste die er in trail landschap te vinden zijn, maarja om te finishen aan de Eifeltoren heb je waarschijnlijk niet veel andere mogelijkheden.

Ook was ik vorig jaar enorm ontgoocheld over het eten. Had ook nog een maaltijd bijbesteld voor mijn vrouw, maar toen ik na het douchen (was toen ongeveer 1h ging aanschuiven om te eten kregen we beide nog een koud stuk lasagna. Op om mail heb ik nooit geen antwoord gekregen en dan besef je dat je een nummer bent.

Voor dit jaar wist ik dat de 80 niet aankwam op de Eifeltoren, maar weet niet maar waar ik het gehoord of gelezen had. 

afbeelding van Christophe de Potter

Ik vond wel dat het duidelijk vermeld werd dat de aankomst niet op de Eiffeltoren was maar er naast. Als je de website regelmatig had bekeken wist je dat. Ik wist het in ieder geval al een aantal maanden. De rest klopt min of meer wel al vind ik deze zaken ondergeschikt. Het parcours is de naam trail waardig. Mooie beklimmingen, veel modder dit jaar, veel bos en de nacht maakt het nog zwaarder. Zeker toen het ook nog eens begon te regenen. Daar doe je het toch voor? De sport? Wat maakt die finish nu uit? De bevoorradingen waren heel sober en het buffet was inderdaad koud en niet lekker.

Sponsors

site: IanusWeb