Tor des Géants, Gideon gefinisht!

Het is donderdagavond, 108 uur na de start. In mijn hotel in Courmayeur heb ik voor het eerst deze week even rustig de tijd voor een schrijfsel. Gideon liep de laatste 45 kilometer in twaalf uur en kwam tussen de middag op een elfde plek binnen. Feest! Niemand zou voor de start zijn geld zetten op deze hoge klassering voor de Nederlandse loper. Het parcours van de TDG is is alle opzichten het tegenovergestelde van de Nederlandse  situatie. Het parcours kent nauwelijks vlakke kilometers, grote delen van de wedstrijd lopen door zeer onherbergzaam maanlandschap achtig en moeilijk te lopen terrein en de paden lopen over een groot aantal kilometers op grote hoogtes.

Hard gaat het niet. Gideon arriveerde 99,5 uur na  de start, waarvan hij er 6,5 sliep. Zijn gemiddelde voortbeweegsnelheid lag net boven de 4 km per uur. Dat klinkt als een soort bejaarden wandeltempo, maar inmiddels weet ik uit ervaring dat je vrij hard moet afdalen om het klimtempo in dit terrein een beetje te compenseren. Zijn eindtijd van een kleine honderd uur is een opzienbarende prestatie!

Het is een bizar idee dat er ophet moment van schrijven van dit stuk nog een paar honderd man rondlopen in de hoge zijdalen van het Aostadal. Tot zaterdag 16.00 uur hebben zij de mogelijkheid om te finishen. In diezelfde zijdalen zijn op de meest bizarre plakken nog honderden vrijwilligers actief om de lopers van voeding, slaapplekken, medische zorg en veiligheid te voorzien. De TDG zet een week lang een uitgebreid en bijzonder trailgebied op zijn kop.

Aan de finish, wachtend op anderen die binnendruppelen bespreek ik met Gideon zijn gelopen race. ‘Een wedstrijd als deze vraagt om een vooraf bedachte strategie’, stelt hij. Zo heb ik bij het bepalen van de plaatsen waar ik sliep bepaalde keuzes moeten maken. Ik geef toe dat de factor geluk ook meespeelt. Je weet niet altijd op voorhand hoe je keuze uitpakt. Slaap je in het dal voor die hoge col, of laat je je meeslepen door anderen die niet gaan slapen?’ Gideon breidde zich uitgebreid voor op de wedstrijd. ‘Niet allen wat fysieke training betreft. Bij zo’n afstand non stop lopen door extreem terrein gaat het ook om kennis over bijvoorbeeld je eigen optimale ‘sleeping performance’. Ik kwam er het afgelopen jaar achter dat ik een slaapcyclus heb van 80 minuten. In 80 minuten slaap herstellen mijn lijf en geest voldoende voor een volgende etappe. Ik heb onderweg drie keer anderhalf uur geslapen. Dat waren mijn hoofdrustpunten. Ik had eigenlijk vier keer anderhalf uur slapen gepland, maar op één van die rustpunten zette ik mijn wekker verkeerd en werd ik al na 20 minuten wakker. Dat heb ik met tussenslaapjes proberen te compenseren. Op enkele andere momenten sliep ik een kwartiertje op het pad. Dat rust minder optimaal, maar soms gaat het licht ‘gewoon uit van vermoeidheid. Dan kun je beter even gaan zitten en je ogen sluiten.

Zo’n extreme ultratrail vraagt ook om andere voorbereidingen. Mentaal moet je sterk zijn en in staat om je eigen wedstrijd te lopen. ‘Ik heb regelmatig bij races een aantal uren last van mijn maag. Ik kan dan niet of nauwelijks eten en soms zelfs geen drinken binnenhouden. Dat weet ik inmiddels na een aantal van dit soort exercities. Daar kun je dramatisch over gaan doen, maar je kunt het ook accepteren en doorlopen. Die maagproblemen houden vanzelf wel weer op. Als het niet binnen vier uur is, dan is het wel binnen acht uur. En als het voorbij is, is het voorbij.’ Planning is ook een belangrijk element. Hoe minder je je laat verrassen door dingen die je onderweg gaat tegenkomen, hoe groter de kans van slagen. ‘Maar een plan is er ook om af en toe losgelaten te worden’, merkt Gideon op. ‘Je kunt niet alles voorzien, dus in sommige gevallen moet je ook heel flexibel kunnen zijn. Er is van de TDG een heel mooi roadbook gemaakt, maar het is wel door Italianen gemaakt. Die vergeten af en toe wat hoogtemeters toe te voegen op een overzichtskaartje. Of het bivac staat net na de col van ervoor. Dat weet je, daar moet je geen punt van gaan maken. De intenties zijn altijd goed en de organisatie van zo’n wedstrijd als deze is enorm. Er is in héél erg veel zaken voorzien, maar je kunt weer, losse rotsblokken, haperend materieel of individueel onheil niet 100% beheersen. Als je daar wel extreem veel behoefte aan hebt kun je beter een andere hobby uitzoeken.’

Bij haperende internetverbindingen in Courmayeur is het niet altijd even makkelijk om alle lopers te blijven volgen. Gideon is binnen. Ik zal morgen een poging doen om een overzicht te geven over de verrichtingen van Christian Mauduit en Eric Tuerlings, een tweede Nederlandse deelnemer, die in ieder geval nog niet in Courmayeur is aangekomen. 

Lees meer verslagen van Gideon.