MudSweatTrails - Het platform van en voor trailrunners in de Benelux

Het platform voor Nederlandstalige trailrunners met actueel nieuws, know-how, reviews, trail events en de meest complete trailkalender

MudSweatTrails op InstagramVolg MudSweatTrails via TwitterMudSweatTrails op FaceBooke-mail MudSweatTrailsdoorzoek mudsweattrails.nl

Dutch Runners - partner van MudSweatTrails

In the Spotlight


PETZL Reactik Plus

 

 

Sponsors

 

Column 100% MIG: Verlopen gemijmer

Trail running en verlopen, trail running en ver lopen. Ze horen een beetje bij elkaar. Het is natuurlijk niet plezant als je je instelt op een loopje van 20 kilometers door het bos en het worden er opeens 30, omdat de pijlen en linten waarmee de route staat aangegeven ontbreken, of jijzelf ze over het hoofd ziet. Aan de andere kant: probeer als organisatie een parcours van kilometers lang door een vrij toegankelijke openbare ruimte maar eens te vrijwaren van sabotage (zoals in de KvS onlangs), of invloeden van ongepland stevig weer.
 
Aan weer een andere zijde van de discussie horen de verwachtingen. Als je rondjes over een baan snelt, hoef je alleen maar doorkomsten te tellen en als je door de Ardennen loopt (of  door Limburgs’ heuvelen) moet je gewoon wat beter uitkijken waar je loopt. In een welgeorganiseerd land als Nederland verwachten veel lopers, dat als ze 20 euro betalen voor deelname aan een trail, de verzorging en bewegwijzering optimaal zijn. Daar is iets voor te zeggen. In België, waar de meeste wedstrijdjes aan heel wat demokratiesere prijzen worden verkocht, verwacht je dat minder. Dat neemt overigens niet weg dat de meeste Belgische trails perfect georganiseerd en bewegwijzerd zijn. En bovendien regelmatig zeer knus!
 
Zo’n niet al te strakke organisatie heeft ook voordelen. Het maakt het er vaak wat minder rigide en heel wat gezelliger op. Maar het kan ook wat te ver doorslaan in chaos, bewijst de ‘verlopen’ Dolichos race, van het Griekse naar Delphi naar Olympia. De verhalen op ultraplatform over deze wedstrijd over 250 km zijn niet al te vrolijk.
 
Het draait denk ik een beetje om verwachtingen. De Moulinette lopers zullen komende zondag niet klagerig doen wegens verloping. Ik vermoed dat zo’n klacht weggehoond zal worden door de overige deelnemers. Dwalerij zal hoogstens door een loper als een verzachtende omstandigheid worden aangevoerd, om een tegenvallende eindtijd te verklaren. De verwachtingen zijn zondag dan ook anders dan bij kortere trails op het zanderige laagland. De organisatie van de Moulinette waarschuwt voor een ‘balisage’ ‘light’ en beveelt een gps systeem van harte aan. Daarbij is deelname gratis. Dat schept een uitdagend etmaal en vooral veel gemoedelijkheid als verwachting. Duidelijk.
 
Misschien moeten we ons als ‘trailgemeenschap’ de vraag stellen wat we willen met al dat georganiseerde getrail. Moet een wedstrijd van dertig kilometer door de duinen, of iets verder nog door de Veluwe, een voor iedereen een bereikbaar goed worden? Moet een wedstrijdorganisatie daarbij zodanige omstandigheden scheppen, dat zo’n wedstrijdje zelfs met een rollator nog aardig te doen is, in het kader van de ‘fraternité en egalité’ enzo? Of is het geen schande als iemand het houdt bij een stoer rondje van 10 km over de Utrechtse Heuvelrug? (Het is trouwens errug mooi daar!) Ik heb daarvoor veel ontzag, zeker als de loper in kwestie er hard voor moet ploeteren om na ruim een uur de finish te bereiken…
 
Misschien moeten we ook wel helemaal geen vragen stellen, en vooral niet klagen, maar gewoon doorlopen! Ik word er na gezeur op de organisatie in Heerlen en Gilze Rije en meesterlijk ingrijpen van Patje en zijn mannen om in Gulpen datzelfde gezeur vóór te zijn ook wel een beetje moe van. Probeer zelf maar eens een wedstrijd van bewegwijzering te voorzien, ik weet uit ervaring dat dat een helse klus is. Enige coulance met de heren en dames organisatoren is dan ook op zijn plek. Hoewel, misschien, ook … Ach, het zou voor velen prettig zijn als een wedstrijdorganisatie vóór de start van een wedstrijd een beetje probeert aan te geven wat een loper zo ná de start kan verwachten. Lijkt me.

Berichttype: 

Reacties

We nodigen je uit je reactie te posten of vraag te stellen. Op die manier kunnen we als community elkaar inspireren en van elkaar leren. De redactie heeft het recht kwetsende of zuiver commercieel geladen boodschappen van het forum te verwijderen.

Al sinds de Helicopterrun loop ik me te ergeren aan allerlei negativisme in de reacties her en der op internet. Het verhaal van Mig is dan ook uit mijn hart gegrepen. Ook ik heb lopen zoeken en heb een paar km bonus op de teller. Is dat reden tot zeuren? Ik vind van niet. Een perfect uitgezet parcours kan makkelijk veranderen in een verraderlijke zoektocht als onverlaten de boel saboteren. Om nu meteen de organisatie met de grond gelijk te maken omdat je niet op stratenparcours-snelheid kunt lopen vanwege het zoeken naar de pijltjes... dan schiet je mijns inziens de trailgedachte wel wat voorbij. Het was misschien niet perfect, maar het was wel een mooi initiatief van de organisatie. De volgende keer doen ze het vast beter. Ik heb met mijn loopmaatjes in ieder geval een mooie dag gehad,  genoten van het weer en die paar extra km's (32 ipv 30 op mijn Garmin) waren helemaal gratis ;-)  Op naar de volgende trail...
En iedereen die loopt te mekkeren: als je het beter kunt, organiseer dan zelf maar eens wat!

afbeelding van wazzup

Je zou uiteraard de gpx- (of in mijn geval tcx-)track vrij kunnen geven, zodat iedereen de route zelf in zijn gps-apparaat kan zetten en zo absoluut niet kan verdwalen (hee, zo is het Nederlands trail kampioenschap op de Utrechtse heuvelrug toch ook georganiseerd ). Ik vond het een vrij briljant initiatief. Zo doe ik het zelf ook als ik ergens een rondje wil gaan lopen maar ik de weg niet ken. Het zelf vinden van de route is de helft van het plezier. Vroeger liep ik al als klein jongetje voor mijn ouders uit op zoek naar he volgende blauwe paaltje... "ik zie hem al, we moeten hier langs"... veel is er niet veranderd in 40 jaar.
 
Maar goed, dat hele gedoe van een trail-wedstrijd is natuurlijk ook alleen weggelegd voor de happy few. De rest van ons komt er gewoon om een lekker (lang) stuk door de bossen te rennen en te genieten van de uitzichten. Op zoek naar pijltjes of andere aanduidingen. Het enige doel is genieten onderweg. Niet dat het niet zwaar mag zijn, een beetje afzien maakt het genieten intenser :-). Zelfs het halen van de finish is niet nodig. Een mooi streven, maar mocht het niet lukken dan is de run nog steeds niet mislukt. Af en toe wat water en misschien wat eten als de trail dusdanig lang is dat je het niet allemaal mee kunt slepen. Wat meer heeft een mens nodig ?

hoe minder je ziet.

afbeelding van Harm

En zo is trailrunning (heette dat een paar jaar geleden niet nog gewoon " hollen in het bos"?) langzaam aan het overgaan in een snelheidssport in plaats van een belevingssport. Ongetwijfeld is dit inherent aan de populariteit, maar het geeft me ook een unheimisch gevoel. Over een tijdje wordt de na-afloop-vraag: "Hoe ging ie?"  niet meer beantwoord met "Lekker", "Kl**te", "Zwaar, maar genoten!" maar met "3 uur 20 minuten", "k*t, want 53 seconden langzamer dan vorig jaar", "weet ik niet, want ik weet mijn tijd nog niet"... Zonde, wat mij betreft. Dus bij deze een oproep aan de organisities: zorg ervoor dat elk jaar het parcours anders is, km'tje meer of minder, heuveltje erbij of eraf. En verder, geef geen exacte km's maar een range. Trailrun, afstand, mwah... ergens tussen de 25 en 30 km... Kan wat meer zijn, meer genieten voor hetzelfde geld!
Trailrunnen gaat om beleving, dat kun je niet meten...
Goeie column MIG!

--- Je hoeft niet altijd hard te gaan, als je de juiste weg maar neemt ---

Beste Harm,
Ik vind je oproep erg makkelijk. Probeer maar eens ieder jaar een route uit te zetten of een nieuwe te verzinnen. De organisatie is niet verantwoordelijk voor het gevoel/beleving van de loper, dat moet de loper zelf ervaren. Trailrunning is mede groot geworden door de mooie verhalen van toplopers als Kilian en Wyatt. De mensen genieten van deze prestaties en deze lopers knallen ook als bezetenen over de route. Toch genieten deze lopers ook nog en hun beleving zit vooral in hun trailtrainingen. Zij leven op de Trails. Een organisatie kan niet meer als een uitdagende route presenteren en hopen dat de lopers een mooie route beleven. Dat er dan in Nederland ook een delegatie leeft en loopt als een Kilian is toch vrij normaal..Ik hoor nooit een toploper over tijden praten, dus die tendens zal zich niet openbaren, wees gerust.
Ik begrijp je ongerustheid, maar we moeten het ook niet groter maken als het is. Er loopt weleens iemand verkeerd en dat is de charme van dit onderdeel.
groet,
Patrick Franken

afbeelding van Harm

Hoi Patrick, begrijp me niet verkeerd, een volledig nieuwe route elk jaar is inderdaad meer dan je van een organisatie kunt verwachten. Ik heb in het verleden een aantal adventure races georganiseerd, waarbij de route altijd nieuw is, maar gelukkig ook minder is vastgelegd, niettemin een fikse klus. Elke deelnemer mag blij zijn dat veel organisatoren hun uurloon niet meerekenen in het inschrijfgeld. Qua aanpassingen in de route doelde ik op wat er bijvoorbeeld gebeurd met Olne Spa Olne, en alle vrolijke Spa Olne, Olne Spa etc varianten die vaak in hoofdlijnen hetzelfde zijn, maar op stukken toch ook weer anders. Dat houdt het voor mij als loper leuk. Maar nu ik dit schrijf bedenk ik ook dat het ook wel weer wat heeft als je een parcours hebt die na een aantal jaren een soort "klassieker" status krijgt, waarvoor je niet teveel met her parcours moet rommelen (de gulp uit de kvs halen kun je na 2 jaar niet meer maken natuurlijk, dan krijg je ronde van vlaanderen zonder Muur van Geraardsbergen taferelen ;-)).
Fout lopen hoort er in ieder geval bij, net als er niet over mokken en mopperen. Renze!
 

--- Je hoeft niet altijd hard te gaan, als je de juiste weg maar neemt ---

Hoi Harm,
Ik snap wat je bedoelt en dat heeft zeker z'n charme en het is leuk te weten dat iemand iets over routes schrijft die zelf routes heeft uitgepijld, dan is er tenminste begrip. Overigens is de KvS dit jaar in grote lijnen hetzelfde geweest, maar had het ook een snufje OSO variatie, dus wellicht dat we deze varianten erin houden, zodat we nooit over 'parcoursrecords' dreigen te gaan praten...zo komen we samen tot een oplossing haha.
Ik hoop overigens nog veel fout te lopen, dat maakt de routes ook nieuw!
groetjes,
Patrick
 

We beweerden vroeger met klimmen altijd dat we een nieuwe variante op een bestaande route hadden geklommen (geopend), als we er weer eens naast hadden gezeten. 'La Variante des Hollandais' ofzo. Dat had iets statusverhogends, vonden we. Ik denk dat de Fransen en de Belgen het meer zagen als: weer een stel van die stomme Hollanders die niet snappen waar de ideale lijn door de wand loopt...

afbeelding van FransVeldmans

Een korte reactie vanuit mij als organisatie. In essentie ben ik het gewoon eens met het artikel. Wij hebben er veel van geleerd, wat we in onze volgende trailrun gelijk willen toepassen. Onze ervaring ligt tot nu toe vooral in het organiseren van adventure races, de specifieke dingen voor een trailrun waren daarmee nieuw.
 
Als organisatie lopen er altijd dingen anders dan vantevoren gedacht, de kunst is om ter plekke zo veel mogelijk op te vangen zodat deelnemers er niets van merken. Helaas is dat niet met alles gelukt, wat is geresulteerd in een route die niet perfect was en tijdsregistratie die in de soep liep. Daar kunnen we nu niets meer aan veranderen maar wel bekijken hoe we dit beter kunnen krijgen.
 
Als organisatie doen wij het vanuit de passie voor het (buiten)sporten en dat willen we ook graag overbrengen op onze deelnemers. Maar dan wel in combinatie met een goed georganiseerd event. We hechten dan ook veel waarde aan het oordeel en tips van onze deelnemers. We hebben veel reacties op de enquete en nemen deze dan ook graag mee als input voor onze volgende trailrun op 16 juni.

Sponsors

site: IanusWeb